آسمان سفره ای گسترده به

پهنای خیال من و تو

تفال می زند دوستی به

دیوان آویخته بر ملکوت

یادش دل را می برد به گذشته ای

که دور نیست

خیالش خیس است از

باران تمنا ی رفتن

و قلب هایی که  تنیده اند

به هم

در پستویی که مهربانی

سالهاست در بند

آنهاست

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

یه بالش یه متکا

همه داشته های وقت دلتنگیم

یه دیوار و یه هشتی

پای ایوون صداقت

بغض های گیرکرده در

ته گلو

همه سرمایه یک دلخسته

اشک های آویخته

از گونه های سرد من

و تقلایی برای نیفتادن

خش خش بالارفتن

یه مارمولک از دیوار گلی

همسایه

و خاطره ای که پنجره اش

به سمت ایوان خداست

همه

اش تقدیم تو باد

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

من نمی دونم  که  چرا
 ولی چشم

سعی میکنم  واژه ها  را با  سپیده  در  آمیزم

  تا  شوق  طلوع در ذهن همه  شب  زدگان  بمیرد.........

قصه  زمستان  سرد  و یخ زده  که گویی بهاری  در  پس او  نیست

مگر مرگ  چکاوک  را باور  نکرده  قرقی  که

هنوز بر بلندای این  آشیانه  حقیر

چتر  پرواز  گسترانیده

چکاوک در  سرمای  این بی  عاطفگی
مدت هاست  که  مرده  است

ما را سخنی نیست
مگر  خاطره ای که  مال  شما  نیست

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

من  هنوزبه چرخیدن پاشنه درب

قدیمی باغ ملکوت

به پرواز شب پره در دل

سیاه ظلمت

به بال بال زدن سهره کنج هشتی

دل

به لکنت زبان عشق وقتی

لبریز از شوق نگاهست

به آمدن سحر از پس

این شب سیاه

به  نگاه سحری بهار

از دریچه انجماد ظلمت

امیدوارم

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

باد مي پيجد در كوچه هاي دلهره
ترديد امان يقين را بريده است
من در تمناي سحر
مي شكافم دل سياه ظلمت را
جاري مي شوم در حس شيرين
خاطرات
مي نويسم بياد نوشته هايي
كه در بر مي گرفت روح پر از احساس مرا
سحر مي آيد اگر
باز كنيم پنجره هاي مهرباني را

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

سلام  می  کنم به  مهربانی  های

یه  دوست  و بهار

سبز می  شود دشت های  خدا

وقتی  در زمین جاری می شود

شریان های  

من هنوز بر باور زمان تقلا می کنم

تا  کلبه  دوستی باز از حضور

لبریز مهربانی شود

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

من سجاده ای گشوده بودم

به وسعت تمنای عشق

من همه کوچه های دلتنگی را آب و جارو کرده بودم

به تمنای دیدار عشق

پاسبان های حقیر پلیدی را

کیش کرده بودم

از کوچه های تمنای دل

سجاده ام را  معطر  کرده بودم

به تمنای توجه دل

من و دل و تنهایی در گاه انتظار

می پائیدیم  تا سرک بکشد

پیچک از دیوار کاهگلی همسایه

چه شکوهی دارد روئیدن عشق

وقتی که سحر می آید

در تمنای دل

دلنوشته هایم گناهی ندارد که هنوز

خانه اش تاریک است

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

نمی خوام فکر کنم تو هم

مثل همه ای

فراموشکار و بی وفا

تو بی آلایش زمین و

آفتاب بودی

به بهار سر زدم

چه شیرین واژه های مهربانی

 را نثارش کرده بودی

بغض هایی را که نگذاشتی

بشکفد

مرا بهار تادیب کرده

به اندازه دلتنگی ندیدنت

متهم به سرقت مهربانی

کلبه ات شدم

پنجره های دل را مدتهاست

به روی من بستی

زمزمه ای نمی شنوم

به وقت مرگ نیز واژه

آخر من خواهی بود

من لیاقت ندارم؟

که چون بهار باشم؟

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

قصه شیرین من وتو

من و بادبادک های سرگردان

در تعلیق زمان

حادثه ای به نمناکی  دیدار

بوی علف های باران خورده

تمنا های حقیر در دیداری بزرگ

من و تو قصه ی هبوطیم

کویریم در تلالو ماسه های

نور باران عشق

آسمان عطش می ریزد

بر زمین لم یزرع دیدار

من و تو از حادثه دیار تریم

تا سحر خواهم بود

تا خنک شدن از شبنم عشق

وقتی که لبریز از شراره های عشقم

دوستت دارم اگر چه نمی دانم چرا

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

دلگیرم از زمین و میلاد هبوط

دلتنگم از تمناهای حقیر

که رهایم نمی سازند

دشت هایی به وسعت دلهره

آزارم می دهدوقتی که پنجره را می گشایم

به سمت هوس های خام زمین

لبریزم از وسوسه های رفتن

آنگاه که آغوش می گشاید

تبسم نیازهای عاشقانه ام

دلتنگم آنقدر که باید

بشکنم این قالب تهی را

که در برگرفته رویا های بلند مرا

دوستت دارم

تا بدانی

که زمین فقط مامن تعفن  آدما نیست

     |   نویسنده : آشنایی که نمی خواهد بمونه   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته